Onderweg met geloof, hoop en liefde’

In de laatste week van juli werd het jaar­lijkse Triduüm gehou­den in ‘Het Veerhuis’ in Oud Gastel. Drie dagen wer­den drie groepen ouderen getrak­teerd op een dag van be­zin­ning en ontspan­ning, afgewisseld met lekkernijen en een maal­tijd. Dank aan de vele vrij­wil­li­gers die dit moge­lijk maakten!

Ik mocht op één van die drie dagen voor­gaan in de eucha­ris­tie. De vie­ring had als thema ‘Onderweg met geloof, hoop en liefde’. Tijdens die vie­ring bracht ik de eerste Wereld­dag van de Groot­ou­ders en de Ouderen ter sprake. Die dag is dit jaar inge­steld door paus Fran­cis­cus en werd op zon­dag 25 juli gevierd, één dag vóór de feest­dag van de heilige Anna en Joachim, de ouders van Maria en daar­mee de oma en opa van Jezus. En in de eerste lezing van de mis hoor­den we over de hoogbe­jaarde Abraham voor wie de ouderdom een zegen werd. Hij stond aan de wieg - ook let­ter­lijk - van een menigte van volken. Hij kreeg immers - wat niemand verwachtte - met zijn vrouw Sara een zoon, Isaak.

Een hart onder de riem voor alle ouderen

Op de ouderdom, nu in onze tijd, gaat de paus in een bood­schap bij gelegen­heid van die Wereld­dag in. Fran­cis­cus heeft weet van de situatie waarin ouderen verkeren, heeft weet van de een­zaam­heid die - mede door de corona­pan­de­mie - zwaar is. De paus wenst de ouderen toe dat in het lij­den, in de een­zaam­heid, iedere oma, iedere opa, iedere oudere, het bezoek van een engel mag ont­van­gen. Soms zullen ze het gezicht hebben van onze klein­kin­de­ren, soms van fami­lie­le­den, soms van zorgverleners of iemand van de kerk. De paus wijst er ook op dat die bezoekjes van een engel, een bood­schapper van God, ook via het woord van God gebeuren: lees iedere dag een bladzijde uit het evan­ge­lie, bidt met de psalmen, lees de profeten! Dat deden we ook tij­dens die eucha­ris­tie­vie­ring: de lezing uit het boek Genesis getuigde van hoop; in de lezing uit de brief van Petrus ging het over ons kost­ba­re geloof en in het evan­ge­lie roept Jezus ons op om in zijn liefde te blijven.

Blijf geloof, hoop en liefde uitstralen op uw levens­reis

Ook al zijn de meesten van ons al op leef­tijd, toch zegt de paus ons dat er geen leef­tijd bestaat om met pensioen te gaan als het gaat om het ver­kon­di­gen van het evan­ge­lie en om het door­ge­ven van onze tradities aan gene­ra­ties na ons. We blijven daarvoor nodig! Als u als oudere dit leest zegt u mis­schien: hoe is dat moge­lijk op mijn leef­tijd? Mijn energie raakt uitge­put, en ik geloof niet dat ik veel kan doen. Toch zegt de paus: u bent nodig om in vriend­schap de wereld van morgen op te bouwen, een bouw­werk waar­van wij drie pijlers kunnen leveren: de dromen, de her­in­ne­ring en het gebed. Blijf dus dromen van ge­rech­tig­heid, vrede en soli­da­ri­teit. En ver­tel jon­ge­ren over uw dromen. want wie anders kunnen uw dromen opnemen en voort­zet­ten? En her­in­ne­ringen: u heeft er vele, kost­ba­re her­in­ne­ringen, zowel droevig als vrolijk. Zonder her­in­ne­ringen kun je niet opbouwen. Zonder fun­da­men­ten kun je geen huis bouwen. Nooit. Een van de fun­da­men­ten van het leven is de her­in­ne­ring. En als derde pijler: het gebed. Uw gebed is een kost­ba­re bron. De vorige paus, Bene­dic­tus, noemde het gebed een long waardoor Kerk en wereld kunnen ademen.

Ik ein­digde mijn over­we­ging met een gedachte die ik aantrof op Facebook. De woor­den zijn in een foto ge­schre­ven door de zes­ja­rige Romy en haar mama José. Op de ach­ter­grond zie ik twee bejaarde mensen die een bospad inslaan, hand-in-hand.

Lieve groot­ou­ders en ouderen,

Bij u is het altijd fijn:
leuke dingen doen en blij zijn.
Hebben we soms pijn of verdriet
u bent er altijd en vergeet ons niet.
We leren van u be­lang­rijke dingen,
samen naar de kerk om te bid­den en te zingen.
Op deze plek komen we samen om te geloven
en ik kan u één ding beloven:
God houdt van ie­der­een, jong en oud,
en vergeeft ons elke fout.
In zijn kerk komen we samen.
en ein­digen we ons gebed met Amen.

Peter de Rooij, emeritus pries­ter